NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Miałam najlepsze życie,
nie mogłabym marzyć o lepszym facecie.
Ale świat będzie trwał beze mnie,
tak jak ty.
Baw się dobrze.
Chcę, żebyś kogoś poznał.
Żeby była prawie tak urocza jak ja.
Prawie.
- Hej. - Hej.
Wszystko OK?
-Tak. - Co robisz?
Twitter.
Mam dla ciebie temat.
Dziecko z okolicy wygląda dokładnie jak Hitler.
- Tak. - O tak.
To znamię?
Nie, kredka do oczu.
Kiedyś używaliśmy markera, ale trudno się zmywa.
Teraz możemy malować, kiedy chcemy
i w razie potrzeby zetrzeć.
Chwileczkę.
On nie wygląda jak Hitler.
Wygląda.
Nie.
Nie urodził się taki.
Nie miał zaczesanych włosów
ani wąsa, co?
- Hitler też się tak nie urodził. - Słuszna uwaga.
To żadna nowina,
żeby publikować ją w gazecie.
Dziecko jest ciut podobne do Hitlera.
Średnio interesujące.
Gdyby choć miał prawdziwe wąsy.
Jak się namaluje wąsa na dowolnym dziecku, będzie ciut podobne do Hitlera.
Nie na czarnym.
Nie aż tak.
Nie.
Wtedy można naśladować Roberta Mugabe.
Chińskie dziecko to Kim Dzong Un.
Tak.
Może nawet koreańskie.
Jeszcze jedno pytanie.
Czemu chcecie, żeby wasze dziecko wyglądało jak Hitler?
Nie jesteście fanami?
Nie jesteśmy nazistami.
- To taka zabawa. - Tak.
Hitler jest najzabawniejszy.
Tak.
Zrób zdjęcie.
OK.
Uśmiech.
Ludzie zrobią dosłownie wszystko, żeby znaleźć się w lokalnej gazecie?
Śmieszne, co?
- Zabawne. - Tak.
Widzisz?
Powinni mu teraz wyrobić paszport.
Przez 10 lat miałby to zdjęcie.
Oto nadchodzi.
- Tak. - Mów.
- Jesteś ateistą... - Jestem.
- ...i nie wierzysz w życie po życiu... - Nie.
Jeśli nie wierzysz w niebo ani piekło,
czemu nie mordujesz i gwałcisz, ile dusza zapragnie?
Tak robię.
Co?
Morduję i gwałcę, ile dusza zapragnie, czyli wcale.
Bo ma sumienie.
Jeśli śmierć to koniec, jaki w tym sens?
- Sens w czym? - Życiu.
Równie dobrze możesz się zabić.
Jak oglądasz film i bardzo ci się podoba,
coś z Kevinem Hartem,
No?
a ktoś stwierdza, że film się i tak skończy,
to czy myślisz, że to bez sensu i wyłączasz film?
Nie, bo mogę obejrzeć jeszcze raz.
Życie jest cenne, bo nie możesz go obejrzeć jeszcze raz.
Możesz wierzyć w życie po życiu, jeśli tak ci lepiej.
Co nie musi być prawdą.
Życie staje się magiczne, kiedy zdajesz sobie sprawę,
że nie będziesz żyć wiecznie.
Pewnego dnia zjesz ostatni posiłek,
powąchasz ostatniego kwiatka, ostatni raz uściskasz przyjaciela.
Możesz nie wiedzieć, że to ostatni raz, dlatego wszystko, co kochasz,
musisz robić z pasją.
Ceń te parę lat, które masz, bo więcej nie będzie.
Obejrzałam Prawdziwą Jazdę 2 pięć razy.
- Nie zmarnowałaś życia. - Pewnie, że nie.
Nie.
- Kocham wszystko w Kevinie Harcie. - Tak.
Jego humor, typ komedii, filmy...
Głównie filmy komediowe.
- Tak, głównie. - Tak.
Cokolwiek ci pomaga.
Dzięki za wizytę.
Było miło.
Dobra.
Czy to kremacja Juliana Kane'a?
Już się skończyła.
Jest pan krewnym?
Nie, przyjacielem.
Nie była to duża impreza.
Okropna frekwencja.
Liczę, że u mnie będzie inaczej.
Pewnie.
Cieszę się na pogrzeby, a tu coś takiego.
To dołujące.
Może następny będzie zabawniejszy.
Wątpię.
Śmierć łóżeczkowa.
Przyjaciel?
Tak, kiedyś razem pracowaliśmy.
Przykro mi.
Kochana, nie wdychaj dymu, grozi ci poważny haj.
Wierz mi.
- Hej. - Nie zdążyłem.
Jak wszyscy.
Nieważne.
Jak się masz?
Dobrze.
Moim tatą opiekuje się pielęgniarka,
którą chcę zaprosić na randkę.
- Rewelacja. - Tak?
Tak.
Dobry facet będzie zajęty.
Jeszcze się nie zgodziła.
Zgodzi się.
Musiałaby oszaleć.
Nie będziesz mieć czasu
na kontakty ze mną, jak kogoś znajdziesz.
Głupia.
Uwierz mi,
sprawy się komplikują.
Żadna nie chce, by jej facet zadawał się z kimś jak ja.
Jak ty?
Bardzo miłą osobą?
- Na razie. - Na razie.
Wszystko OK, tato?
Znów byli tu dziś żołnierze.
Tak?
Tak.
Szukali mnie.
Ukryłem się.
Brytyjscy czy niemieccy?
Niemieccy.
Naziści?
Tak.
Najlepiej się ukrywać do końca wojny.
Dobry z ciebie chłopak.
- Tak? - Tak.
Jak się nazywam?
Charlie.
Tak.
Skąd mnie znasz?
Czasem tu przychodzisz.
Tak, czasem przychodzę.
Jesteś moim synem.
Tak.
Porysowałeś tapetę.
Tak.
Jak miałem 7 lat.
Pamiętasz?
Mama jest wściekła.
Była, to prawda.
Nie martw się.
Mam w szopie zapasową rolkę.
Jutro położę.
Już położyłeś, tato.
Następnego dnia.
Tak.
Jutro to zrobię.
Kocham cię, tato.
Gej.
...schodzi w dół, podciągnę, jak się pochylisz.
Dobra.
Nie chcę już tego robić.
Nie widzę sensu.
Terapia ma ci pomóc poradzić sobie z uczuciami.
Jak?
Zadajesz pytanie, jesteś na drodze do rozwiązania.
- Jestem? - To świetne pytanie.
To świetne pytanie, Tony.
Jesteśmy tu, by pomóc ci zmienić
negatywne zachowanie, które przyczynia się do twoich problemów.
Jakie zachowanie?
Sam mówiłeś, że chcesz ukarać świat,
- bo doznałeś straty. - Tak.
Niektórzy zasługują na karę, ja też.
Myślałem, że mogę wymierzać karę,
ale myliłem się, sądząc, że każdy jest dupkiem.
To nieprawda.
Niektórzy są mili.
Chodzi o to, żeby wiedzieć, kto jest miły, a kto jest dupkiem,
ale dupki są sprytne. Udają miłych,
udają, że im zależy.
Ty jesteś dupkiem.
Więc jestem sprytny.
Tak.
- Chcesz mnie ukarać? - W sumie to nie.
- Nie? - Nie.
Po prostu nie jesteś mi już potrzebny.
Nie...
Nie potrzebuję cię już.
OK.
Nie jesteś okropny.
Nie jesteś Hitlerem.
Jesteś chujem.
Kutasem.
Lepiej się czujesz?
Tak. Może coś w tym jest.
Ty kutafonie.
Kutafonie, ciulu.
Twój szwagier Matt powiedział mi o tobie
i sądziliśmy, że to dobry pomysł...
Jakiś czas się godziłem, nie wiem czemu.
Jak ruszający się ząb. Wiedziałem, że jesteś fiutem...
Jemu wydaje się pomagać,
kiedy małżeństwo mu się rozjebuje.
Co?
Przepraszam. Nie wypada.
Jak między tobą a Jill?
Co?
Psychiatra mówi, że macie problemy.
- Nie powinien. - Wiem, to ciul.
To prawda?
Tak.
Próbujecie je pokonać?
Tak.
Nie rozejdziecie się chyba?
- Tylko... - Może.
Serio?
Daj spokój.
Naprawdę jesteś zdziwiony, że inni mają problemy?
Każdy ma problemy.
Większość ludzi o tym nie mówi.
Nie obnoszą się jak ty, ale każdy ma jakieś gówno w życiu.
Jak następnym razem będziesz chamski
dla kelnerki za złe zamówienie albo sprawisz, że ktoś poczuje się źle,
bo gadasz głupoty, pomyśl, że może oblali egzamin,
zwolniono ich, dowiedzieli się, że mama ma raka.
- Co z George'em? - Sądzisz, że o tym nie myślałem?
Nie wie. Bardziej martwi się wujkiem,
który zachowuje się jak czubek.
Grozi zabiciem siebie i innych.
Powiedz mu, że przynajmniej tym nie musi się martwić.
Nie dojdzie do tego.
Nie powiem mu czegoś, co może być kłamstwem.
Nie zabiję się.
OK.
Przepraszam.
Nie wiedziałeś.
Nie o to chodzi.
Przepraszam za wszystko.
Jestem, kurwa, nieznośny.
Lubię tę pracę.
Kiedyś byłem w niej lepszy, bardziej się starałem.
Ale...
to dobre miejsce pracy.
Nawet z tymi idiotami.
Małe rzeczy liczą się.
Gówniana, lokalna, darmowa gazetka.
Pozwala zabić czas.
Na dobry sposób.
Uśmiech, bo ktoś uratował kotka z drzewa.
Nie jest do czytania, tylko do bycia w niej.
Każdy powinien przynajmniej raz być w lokalnej gazecie.
Tu byłem.
To słodkie.
Dzięki, Lenny.
Za co?
Za bycie ludzką piłeczką antystresową.
I że mogłem ugniatać ci kark.
Jesteś zajebistym kumplem.
Nie ma sprawy.
Jesteś genialna, Sandy.
Bystra, zaangażowana.
Nie utrać tego.
Możesz zrobić, co zechcesz.
Kath.
Dzięki za drażnienie mnie
codziennie
bez wyjątku.
Twoje banalne pytania
odwracały moją uwagę.
Dzięki.
Nie wiem, o czym on gada.
Chyba jest miły.
To jeszcze dziwniejsze.
Dzięki, Matcie.
Bo nigdy się nie poddajesz.
To musiało być jak próba uwolnienia
złego, zranionego szczura z pułapki.
Robisz to dla jego dobra, ale szczur o tym nie wie,
bo już nikomu nie ufa,
więc się wścieka.
Nie można zmienić świata,
ale można zmienić siebie.
O to też postaram się bardziej.
Zostaję.
Czyli wygrałem.
Co wygrałeś?
Utrzymałem cię przy życiu na tyle,
że zdecydowałeś się nie zabijać i będziesz szczęśliwy.
Szczęśliwy niekoniecznie.
Ale nie musisz konfiskować mi sznurówek.
OK.
Wracaj do pracy.
Chyba że masz coś lepszego do roboty.
Mam.
Znów tu jesteś.
Hej.
Nie masz może ochoty iść
na drinka
albo posiłek?
Nie jestem już szalony.
Może trochę.
Ale nie bardziej niż reszta.
Nie wiem, czy to dobra decyzja.
OK.
Mogę to przemyśleć?
Tak.
Może być.
Przemyśl, to dobrze.
Jest nadzieja.
Nadzieja jest wszystkim.
Nie wiem, co powiedzieć.
Zgódź się.
Zaprosiłem ją na randkę.
Pielęgniarkę?
Wybornie.
Musi to przemyśleć.
Jak ty się czujesz?
To znaczy,
czy...
- Jestem szczęśliwa? - Tak.
Tak.
Miałam ze Stanem najcudowniejsze życie.
Mam te wszystkie wspomnienia.
Jesteśmy tylko wspomnieniami.
Stan też miał cudowne życie, teraz już nic go nie boli.
Nie wie, że się skończyło.
Ja wiem.
Ale wolę żyć,
tęskniąc za nim,
niż gdyby on miał tęsknić za mną.
Tak bardzo go kocham.
Nic bym nie zmieniła.
Gdybym zmieniła jedną złą rzecz, mogłabym stracić coś,
do czego ta zła rzecz mnie zaprowadziła.
Nie powinieneś niczego żałować
ani myśleć, że coś zrobiłbyś inaczej.
Wróciłbym do roku 1998 i dał w twarz Gavinowi Tilley za patrzenie na Lisę.
- Za patrzenie? - Za sposób, w jaki mrugał.
Ona to zignorowała.
Ja udawałem, że nie widzę.
Wiedziałem, że to źle go uderzyć,
ale też wstydziłem się
zazdrości o coś takiego.
Teraz żałuję, że go nie uderzyłem.
Dziś w pracy wygłosiłem tyradę
o wartości życia,
pierwszy raz od śmierci Lisy.
To twoja wina.
Pomyślałem, że wciąż będę mówił i robił,
co chcę,
karał świat, ale będę karać tych,
którzy na to zasługują. Użyję supermocy dla dobra.
Bo jak robiłem i mówiłem
dokładnie to, co chciałem,
zawsze czułem się lepiej,
jeśli była to właściwa rzecz.
Wiesz, o co mi chodzi?
Jak się jest dobrym, robienie tego, co się chce, to czynienie dobra.
Jesteś dobrym człowiekiem.
Wołałabym, żebyś się nie zabijał.
Byłaby to strata.
Może nie za bardzo lubisz żyć,
ale świat jest dzięki tobie lepszy.
Nie poddawaj się,
bo wtedy oni wygrają.
A jest ich coraz więcej.
Kto?
Dupki, jak jebany Gavin Tilley.
Jebany Gavin Tilley.
DLA PATA, DZIĘKI
ROBBIE, NIE JESTEM MORDERCĄ, CHCIAŁEM, ŻEBYŚ BYŁ GRZECZNY
ŻYWOT BRIANA
KEVIN HART NAJZABAWNIEJSZY CZŁOWIEK AMERYKI
DOM OPIEKI
Idziesz z nim na drinka?
Nie wiem.
Podoba ci się?
Od 25 lat wykonuję tę pracę,
widziałam samotnych, umierających, pogrążonych w bólu,
ludzi z niczym,
ale nigdy nie spotkałam kogoś takiego jak on.
Sam to sobie zrobił.
Próbuje zmienić swoje serce w kamień,
żeby nic nie czuć,
bo wszystko to
było dla niego bardzo bolesne.
Ale jednak
wciąż mnie rozśmiesza.
- Hej. - Hej.
Dobra, chodźmy na tego drinka.
- Serio? - Tak.
- Chcesz iść do pubu... - Dzięki.
Przepraszam.
- Hej. - Co?
Jesteś człowiekiem.
To proces.
Napisy: Małgorzata Ciborska